زندگی در هر مختصات زمانی و مکانی منجر به تجریه‌ی زیستی منحصر به فردی‌ست. منطق زبان پرندگان شر و در مقیاس بزرگتر، منطق کلی مسلط بر رمان پرندگان شر، منطق بیشینه‌ی زندگی در اواخر دهه‌ی شصت و اوایل دهه‌ی هفتاد شمسی‌ست. به دید من همه‌ی آدم‌هایی که دوره‌ی نوجوانی و جوانی‌شان را در دهه‌‌ی هفتاد شمسی گذرانده‌اند، یک واقعیت خاص و مشترک را درک کرده‌اند. واقعیتی بیشینه را از سر گذرانده‌اند. واقعیتی که لحظه‌ای استراحت به شما نمی‌دهد. بخشی از تصویر من در ساخت منطق پرندگان شر و به تبع منطق زبان داستان، منعکس کردن این بیشینگی و این تراکم تجربه‌ها و تصویرها بود.

بیشتر بخوانید