گاهی هنر ناخودآگاه درباره ی چیزهایی حرف می زند . نگاه ها را به گوشه های مهجور و پنهان شده ای مبرد و صداهایی که در پس ذهن ها خاموش شده اند را بیدار می کند . سکوت برای ما انسانها همیشه نسبی بوده و هست . در واقع وقتی برای ما دنیا ساکت به نظر می آید که بتوانیم حجم غیرقابل باوری از آواها را ندید بگیریم و با ساخت خلائی مجازی به ذهنمان آرامش بدهیم . سر و صداهایی که هر روز شکل غیر طبیعی تری می گیرند و بخش بزرگتری از داده های دریافتی مزاحم مغزمان را تشکیل می دهند .

بیشتر بخوانید