بالاتر گفتم که جریان عامه‌پسند داستانی غالباً با داستان‌های کارآگاهی و جنایی و پویش شهری کارآگاهان (در معنای عام‌اش: یعنی هر کسی که به دنبال حل معما یا گذر از تعلیقی‌ست فارغ از حرفه و پیشه‌اش) شروع شد و رفته‌رفته زمینه‌ای برای تولید داستان‌های نوآر و ستینگ‌های منحط شهری در ساب‌ژانرهای سایبرپانک، استیم‌پانک و گیرپانک را فراهم کرد. اما برگردیم به همان داستان‌های کارآگاهی ساده‌ی آغازین. اینجا نقطه‌ی صفر حرکت تکنسین‌هاست. تکنسین‌هایی که ابتدایی‌ترین قاب داستانی را کشف کردند ، کفش‌های‌ گلی‌شان را پوشیدند و در پی بازاجرای‌ آن قاب داستانی بدوی به گونه‌ای منطبق بر تجربه‌ی منحصربفرد زندگی‌شان در دوره‌ی بعداز انقلاب صنعتی (بخوانید دوره‌ی زغال‌چی‌ها و کارگران معدن سیاه‌سوخته) از روی جهان داستان ـ باهمان کفش‌های گلی ـ جسورانه عبور کردند.

بیشتر بخوانید