اگر از خودنمایی‌های گاه و بی‌گاه فیلم‌سازان هالیوودی در صنعت ویدیو گیم صرف نظر کنیم، بدون شک هیچ کارگردان بازی‌های ویدیویی‌ای به اندازه هیدئو کوجیما وابسته به سینما نیست و هیچ کس به اندازه او خودش را در سینما نمی‌یابد. واضح‌ترین نشانه‌ی این ادعا که به راحتی آب خوردن قابل شناسایی است، نام قهرمان سری متال‌گیرسالید، اسنیک Snake است که از نام اسنیک پلیسکن Snake Plissken اقتباس شده(شخصیت اصلی فیلم‌های فرار از نیویورک و فرار از لس‌آنجلس). لذت‌بخش‌ترین نشانه‌ای که می‌توان یافت نیز خود قسمت سوم سری متالگیر سالید Snake Eater است؛ قصه‌ای جاسوسی که انگار در تجلیل از جیمز باند ساخته شده و بهترین آهنگی را دارد که دل هر فیلم جیمز باند را آب می‌کند. و بدون شک چیزی که مدام این حقیقت که کوجیما پیشینه‌ای سینمایی دارد را به ما یادآور می‌شود اکانت توییترش است که مدام داخلش در مورد فیلم‌هایی که می‌بیند و نقدهایی که رویشان دارد صحبت می‌کند. تقریباً به همان اندازه که در مورد مسائل روزمره‌ی دنیا توییت می‌کند در مورد سینما هم توییت می‌کند.

بیشتر بخوانید