برای آنها که هوادار سریال «پیشتازان فضا» نیستند، بگویم که ناخدا کرک یک پهلوان قابل و یک انسان خالص است. آقای اسپاک یک دورگه‌ی انسان-بیگانه، و یک موجود منطقی خالص و عاری از احساسات و عواطف است. طبیعتاً ناخدا کرک در واکنش به هر خطری، با شکلک‌های جذّاب و گویایش واکنش مناسب نشان می‌داد. ولی از طرف دیگر، چهره‌ی دراز و آرام اسپاک تکان نمی‌خورد. حتا یک بار هم نگذاشت کوچک‌ترین برقی از عواطف در چشم‌هایش بدرخشد؛ حتا برای کسری از ثانیه هم اجازه نداد که آن صورت درازش یک ذرّه کوتاه‌تر شود.

بعد دخترم گفت: «به‌نظر من که آقای اسپاک رؤیاییه!»

حواسم را جمع کردم! اگر دخترم می‌گفت که آقای اسپاک رؤیایی است، پس باید برای کل جمعیّت زن‌های دنیا رؤیایی باشد، چون دختر من هم به همان چیز مبهمی وصل است که «زنانگی» نامیده می‌شود، پس وقتی در این موارد نظر می‌دهد، مو لای درزش نمی‌رود.

بیشتر بخوانید