دخالت‌های بیجای واحد مارکتینگ فیلم‌ها در کار کمیک‌ها، آرک‌های بی سر و ته که مثل همیشه قرار است به بحران‌(crisis)های شلوغ و بی‌خاصیت و قائم به فن‌سرویس‌های دل به هم زن و نازل برسند، تمرکزهای افراطی روی افاده‌های سیاسیِ جریانِ اصلی پسند(به سبک صدا و سیمای فخیم و محترم ایران) عوض داستان‌پردازی، و البته ریبوت‌هایی که مرتباٌ رخ می‌دهند و به واقع عواقب و پیامدهای واقعی را از داستان‌ها می‌گیرند و کار را به جایی می‌رسانند که من هزار بار هم مرگ سوپرمن یا آقای ولوورین را ببینم، دیگر پلک هم نمی‌زنم. تمام این‌ها در کنار هم و البته تکرار دوباره و چندباره‌شان طی سال‌ها، وضع را به اینجا رسانده‌اند که دست و دل شخص من دیگر به خواندن کمیک ابرقهرمانی نرود مگر در مواردی معدود.

بیشتر بخوانید