جزئی‌نگاری یک نویسنده‌ی شرقی: ابوتراب خسروی

banner3


مقدمه‌ی پرونده

Untitledپرونده‌ی پیش رویتان به بررسی گوشه‌های مهجور سیاق نوشتار “‌ابوتراب خسروی‌” که به حق از نویسنده‌های کاربلد معاصر است، پرداخته. گوشه‌هایی که  بین ما کتاب‌نخوان‌ها آنطور که شایسته است، مورد توجه قرار نگرفته‌اند. این پرونده به هیچ وجه سعی در بزرگنمایی خسوری و آثارش ندارد. با این که نویسنده‌ی بزرگ و دست به قلمیست، هیچ وقت وی را استاد خطاب نمی‌کند. تنها دوربینی به زوایای کار او می‌فرستد. در حکم کاوشگریست که به این زوایا سر می‌زند. زاویه‌های ریز و کم‌نوری که با نورافکن‌های قوی به سراغشان می‌رود بلکه توجه شما را نیز جلب کنند. برای خواندن ابوتراب خسروی. و لذت بردن از حال‌و‌هوای عجیب و متفاوت هزارتوی آثارش.

لازم به ذکر است التذاذ هم زیر‌و‌بمی دارد. همه با یک تصویر واحد تهییج نمی‌شوند. و همه از نثرهای ثقیل و موسیقایی لذت نمی‌برند. همه از مرگ اسفناک قهرمان داستان خوشحال نمی‌شوند و همه طرفدار مردن آدم بدها هم نیستند. حظِ بیشتر، همیشه نصیب خواننده‌ی تمرین‌دیده‌تر و مسلط‌تر به آداب التذاذ از کتاب می شود. کمی کتاب‌خوان تر شویم و از لذت بی‌پایانش بهره ببریم. با اطمینان می‌گویم. برای همه‌ی انسان‌ها آن بیرون کتابی هست که خواندنش کتاب‌خوان‌ترشان کند.  

باقی مقدمه را بخوانید


مقالات پرونده


مصاحبه

New Image2

من به داستان به شکل یک کپی از واقعیت نگاه نمی‎کنم. منعکس کردن واقعیت بیرونی دقیقا به همان شکل که رخ داده جذابیتی ندارد. واقعیت بیرونی هر روز رخ می دهد و منعکس کردن آن در آینه ی داستان نه ضرورتی دارد و نه به عقیده‎ی من زیباست. داستان، آن کشف و شهود نویسنده و خواننده است که نهایتا به نقطه‎ی عطفی حیرت‎انگیز ختم می‎شود. این که داستان خالی از انکشاف و حیرت پیامد کرده باشد برای خود من جذابیتی ندارد. تا آنجا که اگر نتوانم در داستانی آن نقطه‎ی عطف حیرت‎انگیز را ایجاد کنم داستان را دور می‎ریزم!

باقی مصاحبه را بخوانید